- زینننننگ....
-بفرمایید؟
-سلام علیکم.خانم ....... ؟
-سلام علیکم.بله.بفرمایید؟
-از سایت هسته ای نطنز تماس می گیرم!! به یک نفر نظافت چی احتیاج داریم.ظاهرا شما اعلام آمادگی کرده بودید.
-...
صرف نظر از میزان انتزاعی بودن این گفت و گو ، خیلی برای امضای آن نامه تعلل کردم.
آن قدر که تعداد امضا کنندگان از هزار گذشت
آن قدر که دو شب تا دیر وقت فکر کردم و دست به امضا نبردم...
به دیالوگ بالا فکر می کردم و به جوابی که هنگام هنگامه ممکن است بدهیم.به جوابی که معمولا می دهیم...
(مثلا اینکه عقد برادرم است یا خانه ی مادر شوهرم دعوتیم یا الان که توی امتحان هاست و پروژه هم داریم یا نطنز که خیلی دور است یا من می خواهم پنج شنبه ها تعطیل باشم یا کارهای بهتری هم می توانم بکنم یا در شرایط روحی خوبی نیستم یا بهتر از من هم هست یا ...!)
فکر می کردم به تمام بهانه هایی که می آوریم.
بعد فکر می کردم به اینکه همه ی ما در درجه اول
حاضریم شهید هسته ای باشیم.
بعد حداکثر یک شهید غیر هسته ای!
اما کمتر از آن حاضریم مایه بگذاریم؟
همه ی ما حاضریم برای انقلاب جان بدهیم.
وقت چطور؟
آبرو چطور؟
یک سال از عمر مان؟
...
داشتم به همه ی این ها فکر می کردم.
به کوفه
به غلغله ی خانه ی سلیمان
به شوری که بود
به نامه ای که قرار بود نوشته شود
و هشداری که داده شد :
اگر میترسيد از ادامه راه، اگر رفيق نيمه راه می شويد، اگر بيم ماندن داريد، اگر در خود احتمال سستى میدهيد، پا پيش نگذاريد.
تاریخ توی گوشم می پیچید...
به آن هیجده هزار نفر فکر می کردم که بیعت کرده بودند با مسلم
و به مسلم که وقتی سلام نماز را داد، کسی نمانده بود از ان هیجده هزار نفر
نه آنکه خدای نکرده شما کوفی باشید... نه!
حبیب هم امضاء کرده بود آن نامه را. حبیب باشیم ان شاء الله...
اما دو شب فکر کردم به وقت و آبرویی که برایمان گران تر است از جان.
به چیز هایی که حاضریم بدهیم و چیزهایی که...
به مسکن بودن نامه، وقتی بعد از امضایش فکر می کنیم که کاری کرده ایم! به لیست شهدا پیوسته ایم
دو شب فکر کردم و امروز امضاء
بعد ازین که فهمیدم:
انگشت پای نامه نزدن ، که منجر به کوفی نشدن نمی شود!
مردم بصره چنین کردند..
اما باید امضا کرد و ثم استقاموا...
اما حالا که امضا کرده ایم...
یادمان باشد... "امضا کرده ایم"
------------
پی نوشت ۱: تعلل کردم در گذاشتن این پست که خدشه ای نشود خدای نکرده در موج جاری.
پی نوشت ۲: وبلاگ دارها گاهی پشت سر هم پست می گذارند. روان شناس ها دلیل ش را بهتر می دانند...
پی نوشت ۳: به نظر حقیر می سد خوب است خواهران نام کوچک خود را مخفف درج کنند.محض حریم خودشان در فضای عمومی وب
پی نوشت ۴: رفیق مان مطلب خوبی نوشته به نام :چه کسی را می شود کشت؟!
...